Een dikke duim voor jou

Ik probeer vooral een goede kennis te zijn voor Trees, de boerin.

Af en toe een kaartje, eens samen op de koffie, naar een optreden of een toneelstuk.

Ik volg het wel en wee van haar gezin, de psychische ziekte van haar man, de zwangerschap of studies van haar dochters.

Als de gelegenheid er is, dan gaan we wat dieper in gesprek. Ik laat dit op haar tempo komen. Op voorhand afspreken om over de zaken te spreken lukt niet. Dan haakt ze af of vermijdt om te praten over meer dan over koetjes en kalfjes (letterlijk 🙂 ).

Trees informeert ook naar mijn bestaan, mijn recente verhuis, mijn kleinzoon. Ik vind het fijn bij hen op de boerderij en ze verwent mij met allerlei lekkere dingen. Er is wederkerigheid en daardoor werkt het ook.